Mechatronika – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Typowy mechatroniczny diagram, mechatronika jest synergią różnych dziedzin techniki.

Mechatronika to dziedzina inżynierii stanowiąca połączenie inżynierii mechanicznej, elektrycznej, komputerowej, automatyki i robotyki, służąca projektowaniu i wytwarzaniu nowoczesnych urządzeń. Słowo mechatronika pojawiło się po raz pierwszy w roku 1969 w Japonii. Zgodnie z definicją przyjętą przez International Federation for the Theory of Machines and Mechanism mechatronika jest "synergiczną kombinacją mechaniki precyzyjnej, elektronicznego sterowania i systemowego myślenia przy projektowaniu produktów i procesów produkcyjnych"[1].

Produkty mechatroniki powinny cechować się wielofunkcyjnością, elastycznością i konfigurowalnością, adaptacjyjnością i prostotą obsługi[potrzebne źródło]. Przedmiotem zastosowań mechatroniki jest między innymi wytwarzanie:

[edytuj] Mechatronika w polskich uczelniach

Studia w zakresie mechatroniki w Polsce prowadzą m.in następujące uczelnie:

Przypisy